Αθλητικές Κακώσεις – Οι κακώσεις της άρθρωσης του ώμου σε αθλητές του Ταε Κβο Ντο

Οι αθλητές του Ταε Κβο Ντο λόγω της συνεχούς καταπόνησης και χρήσης του ώμου, εμφανίζουν συχνά κακώσεις που οφείλονται σε ένα συνδυασμό χρόνιων επαναλαμβανόμενων μικροτραυματισμών, και βιολογικής εκφύλισης των τενόντων και των συνδέσμων. Σημαντική για την πρόληψη και αποφυγή αυτών των κακώσεων είναι η σωστή προπόνηση και συμμετρική ενδυνάμωση των διαφόρων μυικών ομάδων (δυναμική σταθεροποιήση) οι οποίες προστατεύουν την εύκαμπτη αυτή άρθρώση και τις υποκείμενες δομές της κινητικής αλυσίδας.

Το εξάρθρημα του ώμου: Οταν καμφθεί η δυναμική σταθεροποιήση του ωμου, ιδιαίτερα σε θέση απαγωγής και έξω στροφής του άνω άκρου τότε το αποτέλεσμα είναι να “βγεί” ο ώμος. Το εξάρθρημα μπορεί να είναι πλήρες, οπότε χρειάζεται να γίνει το γρηγορότερο ανάταξη, ή να αναταχθεί αυτόματα οπότε μιλαμε για υπεξάρθρημα του ώμου. Η ανατομική βλάβη που συνοδεύει αυτή την κάκωση είναι η ρήξη του επιχειλίου χόνδρου και η βλάβη στην κεφαλή του βραχιονίου  Hill-Sachs. Η ακινητοποίηση του ώμου μετά δεν προσφέρει σημαντικά ωφέλη στο να μη ξαναβγεί ο ώμος. Η μόνιμη θεραπεία είναι η αρθροσκόπηση του ώμου κατά την οποία με μικρές οπές γίνεται αρθροσκοπικά συρραφή του επιχειλίου χόνδρου από εξειδικευμένο ορθοπαιδικό.  Με την σωστή μετεγχειρητική αποκατάσταση που διαρκεί 3 με 6 μήνες ο αθλητής έχει 95% πιθανότητες να επιστρέψει στο άθλημά του.

Η ρήξη του τένοντα του υπερακανθίου: O τένοντας του υπερακανθίου βρίσκεται στό ανώτερο σημείο του ώμου. Λόγω της έντονης καταπόνησης, ιδιαίτερα σε ακραίες θέσεις του άνω άκρου και κακής θέσης της ωμοπλάτης (καμπούριασμα), σε συνδυασμό με την πτωχή του αιμάτωση μπορεί να υποστεί ρήξη. Η ρήξη του υπερακανθίου στους αθλητές είναι συνήθως μερική (μερικού πάχους), που σημαίνει οτι αποκολάται μόνο ένα μέρος του τένοντα. Αυτή συνοδεύεται από πόνο στον ώμο και το μπράτσο, στις κινήσεις πάνω απο το ύψος του κεφαλιού αλλά συχνά και κατά τη νύχτα. Η διάγνωση μπαίνει με την μαγνητική τομογραφία ή τον δυναμικό υπέρηχο του ώμου. Η αρχική θεραπεία είναι φυσικοθεραπεία, ιδίως ασκήσεις έκκεντρης φόρτισης σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα σταθεροποιήσης της ωμοπλάτης και της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης. Ενέσεις κορτιζόνης πρέπει να αποφεύγονται καθώς βλάπτουν τον τένοντα. Αν τα συμπτώματα επιμένουν τότε μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση που συνίσταται σε αρθροσκοπική υπακρωμιακή αποσυμπίεση και συρραφή του τένοντα, η οποία συνοδεύεται από αποκατάσταση 3 με 6 μηνών.